บทที่ 348 ศาลเจ้าระเบิด ตงอิ๋งแผ่นดินไหว โกรธแค้นถึงขีดสุด อัปยศอดสูครั้งใหญ่

บทที่ 348 ศาลเจ้าระเบิด ตงอิ๋งแผ่นดินไหว โกรธแค้นถึงขีดสุด อัปยศอดสูครั้งใหญ่

เขาพนมมือเข้าด้วยกัน แสงทองระเบิดกร้าว กลายสภาพเป็นใบมีดแสงขนาดมหึมา พุ่งเข้าปะทะกับดาบมารของหลี่เฉินอันโดยตรง

"ตูม——"

เสียงกัมปนาทกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่นระหว่างฟ้าดิน วินาทีที่ใบมีดแสงเข้าปะทะกับดาบมาร ห้วงมิติทั้งหมดราวกับจะฉีกขาดออกจากกัน พลังสองสายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเข้าห้ำหั่นกันอย่างบ้าคลั่ง ปลุกกระแสลมพายุพัดกระหน่ำอย่างไร้ทิศทาง

ร่างของทั้งสองเข้าห้ำหั่นกันกลางอากาศอย่างดุเดือด ประกายดาบเงากระบี่วูบวาบไม่ขาดสาย พลังอันรุนแรงเชี่ยวกรากจนพื้นดินเบื้องล่างถูกกรีดเป็นรอยแยก สิ่งปลูกสร้างโดยรอบพังทลายลงมาเสียงดังโครมครามภายใต้ความผันผวนของพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้

หลี่เฉินอันถือดาบมารกวัดแกว่งฟาดฟันไม่หยุดยั้ง ไอหมอกมารทะลักทะลวงเข้าใส่ยานากาวะ จิโร่ ราวกับคลื่นยักษ์ถาโถม