บทที่ 315 อารามอวี้ซวี หยวนชิง เต้าจางชิงซวี และเสือดาวหิมะขอความช่วยเหลือ

บทที่ 315 อารามอวี้ซวี หยวนชิง เต้าจางชิงซวี และเสือดาวหิมะขอความช่วยเหลือ

ลึกเข้าไปในเทือกเขาคุนหลุน ยอดเขาอวี้ซวีตั้งตระหง่านเสียดฟ้า ท่ามกลางหมู่เขา มีสายหมอกและเมฆหมอกโอบล้อม ราวกับภาพวาดที่ไร้ซึ่งมลทินของโลกีย์ ทั่วทั้งขุนเขาเงียบสงบไร้สรรพเสียง มีเพียงเสียงลมหวีดหวิว แซมด้วยเสียงร้องก้องกังวานของนกนกล่าเหยื่อเป็นครั้งคราว

ดินแดนแถบนี้มีปราณวิญญาณฟ้าดินอุดมสมบูรณ์ ทว่าน้อยคนนักจะรู้ว่า ท่ามกลางทิวเขาอันเขียวขจีนั้น มีอารามเต้าลึกลับแห่งหนึ่งซ่อนตัวอยู่ นามว่า "อารามอวี้ซวี"

อารามตั้งอยู่อย่างสงบเงียบ บริเวณกึ่งกลางเขา ด้านนอกมีต้นสนโบราณยืนหยัดอย่างทระนง กิ่งใบไหวเอนตามสายลมหนาวเหน็บ เกิดเสียงสวบสาบแผ่วเบา กำแพงภายนอกค่อนข้างทรุดโทรม แม้จะดูเก่าแก่ แต่กลับแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งความผันผ่านของกาลเวลา