กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 ฉันกลัว...
ผ่านไปนานมากแล้ว ฟู่ซียังไม่หายตกใจ
ตลอดทั้งเวลาเธอไม่ยอมโผล่หัวออกจากอ้อมอกของเสิ่นเหยียนชวนเลย เสิ่นเหยียนชวนจึงคงท่าทางเดิมไว้ไม่เปลี่ยน
เสิ่นเหยียนชวนนั่งอยู่บนเก้าอี้ ส่วนฟู่ซียังคงอยู่ในท่าเดียวกับตอนที่เสิ่นเหยียนชวนกอดเธอครั้งแรก
จนผ่านไปหลายนาที คอมเมนต์บนจอก็ค่อย ๆ ตั้งสติจากภาพน่าขนลุกนั้นได้ พอเห็นท่าทางของทั้งสองคนก็เริ่มสแปมกันรัว ๆ
«แฮะ ๆ ตอนน้องซีกลัว เธอเรียกชื่อเสิ่นเหยียนชวนโดยไม่รู้ตัวเลยนะ!»
«เสิ่นเหยียนชวนเองยังบาดเจ็บอยู่เลย แต่พอได้ยินฟู่ซีเรียกเขา วิ่งเร็วมากจริง ๆ!»