ตอนที่ 396 โจมตี

‘ซ่า ซ่า’

เกลียวคลื่นอันเกรี้ยวกราดซัดสาดเข้าใส่ชายฝั่งอย่างไม่ขาดสาย ลมหนาวอันเยียบเยียบพัดผ่านหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ไป

หลงยวนยืนอยู่บนจุดสูงสุดของภูมิประเทศในหมู่บ้านชาวประมง

ปล่อยให้ลมกรรโชกหวีดหวิว ร่างกายของเขายังคงตั้งตรงดั่งต้นสน นิ่งสงบไม่ไหวติงราวกับรูปปั้น เหม่อมองไปยังเบื้องหน้าที่มืดมิดอย่างเงียบงัน

ในที่สุด ท่ามกลางราตรีอันมืดมิดก็ปรากฏแสงสว่างขึ้นจุดหนึ่ง

เสิ่นอี้ถือไฟฉายนำพาเหล่าผู้รอดชีวิตเดินโซซัดโซเซมุ่งหน้ามาทางหมู่บ้านชาวประมง

หลงยวนไม่เห็นพวกเจียงเนี่ยนอัน แววตาพลันหม่นลงทันใด เขากระโดดลงมาจากที่สูง พุ่งเข้าไปตรงหน้าเสิ่นอี้ด้วยสีหน้าย่ำแย่ “พี่สาวฉันกับคนอื่น ๆ ล่ะ”