ตอนที่ 342 สถานสงเคราะห์เด็ก (1)

“ฮือ ๆ ๆ อย่าตีเยวี่ยเยวี่ยนะ เยวี่ยเยวี่ยเชื่อฟังแล้ว!”

เมื่อฉีเยวี่ยได้ยินคำพูดของพี่ชาย ร่างเล็กกระจ้อยริดก็พลันนึกถึงความทรงจำอันน่าหวาดกลัวเหล่านั้นขึ้นมาทันที จึงร้องไห้โฮออกมา

“เยวี่ยเยวี่ยไม่ร้องนะ พี่ชายจะปกป้องเธอเอง!”

ฉีซิงคลานไปข้างหน้าสองก้าวแล้วดึงฉีเยวี่ยเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนเพื่อปลอบประโลม

ในอ้อมกอดของพี่ชายที่แม้จะผอมแห้งแต่พึ่งพาได้ ฉีเยวี่ยค่อย ๆ หยุดร้องไห้ แล้วถือช้อนคันเล็กตักข้าวกินเอง

ประกายตาอันตรายพาดผ่านดวงตาของเจียงเนี่ยนอัน มือที่วางอยู่บนหัวเข่ากำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว น้ำเสียงพลันเย็นเยียบขึ้นมาทันที “พวกนั้นเป็นใคร”