เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เอาทวนของนายไป”
เสิ่นหนานสิงมองเขาอย่างไร้อารมณ์ มือชี้ไปที่ประตู ประตูเปิดออกเองโดยไร้ลม “หันหลัง แล้วออกไปทันที!”
“ออกก็ออกสิ!”
อวิ๋นฝานได้อาวุธมาแล้วยังทำเป็นเด็กดี ในใจกำลังกระหยิ่มยิ้มย่อง ไม่สนใจใบหน้าเย็นชาของเสิ่นหนานสิงแม้แต่น้อย
ยังถือโอกาสหยิบเนื้อแห้งและผลไม้กระป๋องที่เจียงเนี่ยนอันตั้งใจวางไว้จากตู้เล็กข้างโต๊ะหนังสือของเสิ่นหนานสิงติดมือไปด้วย จากนั้นจึงวิ่งแน่บหนีไป
ก่อนพ้นประตูยังหันกลับมาทำหน้าทะเล้นใส่เสิ่นหนานสิง
“เจ้าเด็กเหลือขอนี่ ไม่มีคราบความสุขุมของผู้ใหญ่เลยสักนิด ควรจับโยนเข้าสนามฝึกพิเศษ ให้ไปร่วมการฝึกพิเศษกับพวกเสี่ยวจ้านจ้านเสียจริง จะได้ขัดเกลานิสัยให้ดี!”
เสิ่นหนานสิงพึมพำกับตัวเองอย่างหงุดหงิดไม่กี่ประโยค จากนั้นจึงก้มหน้าจัดการธุระการงานต่อไป