ตอนที่ 296 ภูเขาหายไปแล้ว

“เอาอีกรอบ!”

ในมือของเจียงเนี่ยนอันควบแน่นกระบี่ยาวขึ้นมาอีกหนึ่งเล่ม ก่อนจะพุ่งเข้าใส่ตัวนิ่มจระเข้อีกคำรบหนึ่ง

การเคลื่อนไหวของตัวนิ่มจระเข้ไม่ได้รวดเร็วเท่าเจียงเนี่ยนอัน ชั่วขณะหนึ่งจึงหลบไม่พ้น มันจึงใช้ลูกไม้เดิมพ่นน้ำลายใส่เธอ

ครั้งนี้เจียงเนี่ยนอันไม่ได้ปะทะกับน้ำลายสีดำนี้ตรง ๆ เธอเอี้ยวตัวหลบไป จากนั้นก็คว้าโอกาสฟันกระบี่ลงบนคอของตัวนิ่มจระเข้

‘เคร้ง!!!!’

เสียงหนึ่งดังหึ่งก้องราวกับโลหะกระทบกัน เกล็ดบนคอของตัวนิ่มจระเข้ถูกเจียงเนี่ยนอันฟันหลุดลงมาหลายแผ่น

“พี่สาวเก่งจัง!”

เสี่ยวหลงจ้านมองดูเกล็ดบนพื้น ดวงตาทอประกาย

เมื่อครู่นี้เขาไล่ฟันตัวนิ่มจระเข้นี้ไปตั้งสิบกว่าขวาน กลับฟันเกล็ดไม่หลุดเลยแม้แต่ครึ่งแผ่น