ตอนที่ 295 ตัวนิ่มจระเข้

“ฉันไปเก็บเอง!”

เสี่ยวหลงจ้านพอได้ยินว่าเขาสามารถเก็บทองคำเงินและอัญมณีล้ำค่าทั้งหมดไว้ได้ก็แทบทนไม่ไหว ซอยขาสั้น ๆ พุ่งตรงไปยังมุมห้องก่อนเป็นอันดับแรก

เจียงเนี่ยนอันไม่วางใจให้เสี่ยวหลงจ้านเคลื่อนไหวตามลำพัง จึงสั่งการเสี่ยวจื่อ “เสี่ยวจื่อ ไปตามเสี่ยวจ้านจ้านไว้”

เสี่ยวจื่อจึงเลื้อยบิดตัวไปหาเสี่ยวหลงจ้าน

เจียงเนี่ยนอันก็เริ่มขยับตัวเช่นกัน เธอเก็บเสบียงเข้าไปทีละชิ้น ๆ อย่างต่อเนื่อง

ครึ่งเสี่ยวสือต่อมา เจียงเนี่ยนอันมองดูคลังเก็บของใต้ดินที่ว่างเปล่า มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นบาง ๆ

‘จี๊ด—’

เสี่ยวจื่อแตะขาของเธอเบา ๆ แล้วหันหัวเลื้อยไปข้างหน้าต่อ

เจียงเนี่ยนอันกับเสี่ยวหลงจ้านสบตากัน ทั้งคู่ต่างมองเห็นความคาดหวังในแววตาของอีกฝ่าย

หรือว่าข้างใต้นี้ยังมีของดีอยู่อีก?