เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“กลับมาแล้วเหรอ”
หลังจากคุณปู่เสิ่นหัวเราะแฮะ ๆ ๆ อยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็สังเกตเห็นพวกเสิ่นหนานสิงสี่คนที่ยืนอยู่ตรงประตู
“ครับ”
เสิ่นหนานสิงจูงเจียงเนี่ยนอันเดินไปข้างหน้า แล้วเล่าเรื่องของหมู่บ้านไป๋มู่อย่างละเอียดถี่ถ้วนหนึ่งรอบ
พลันฟังจบ คิ้วของคุณปู่เสิ่นก็ขมวดแน่นเข้าหากัน นิ่งเงียบอยู่นานไม่เปล่งเสียงใด
กลับเป็นเฉียวฮวาซีที่อยู่ด้านข้างซึ่งมีสีหน้าโกรธเกรี้ยว “พวกเขาบ้าไปแล้วเหรอ”
“พวกเขาไม่ได้บ้าไปตั้งนานแล้วหรอกเหรอ” เสิ่นหนานชวนลูบศีรษะของเฉียวฮวาซี “โมโหเพราะพวกเขา มันไม่คุ้มหรอก”
“ฉันไม่ได้โกรธเพราะตระกูลปี้ แต่โกรธแทนคนที่ต้องตายไปอย่างไม่เป็นธรรมพวกนั้นต่างหาก”
เฉียวฮวาซีกัดริมฝีปาก หันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง ระหว่างคิ้วและดวงตาเผยให้เห็นความเวทนาสงสารสายหนึ่ง
“หนานชวน เรื่องทางฝั่งหมู่บ้านไป๋มู่ยกให้เธอไปตรวจสอบ”