กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เล่าให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหม”
เด็กชายตัวเล็กเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า
เขาก้มหน้า พยายามนึกย้อนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงหลายวันนี้
“เดิมที พ่อกับแม่จะพาผมไปที่ฐานเมืองจิง แต่ตอนที่ใบไม้เปลี่ยนเป็นสีเหลือง ในหมู่บ้านก็มีคุณอาที่แข็งแรงมากสิบกว่าคนเข้ามา พวกเขาส่งของมาให้พวกเราเยอะมาก
พ่อบอกว่า ต่อให้ไปที่ฐานผู้รอดชีวิต ก็คงไม่ได้กินของดีขนาดนี้ สู้รออยู่ที่หมู่บ้านก่อนดีกว่า
แม่บอกว่า ไม่มีเรื่องแล้วมาทำดีด้วย ถ้าไม่ใช่หวังผลก็ต้องคิดร้าย อะไรกันสักอย่างนี่แหละ ยังไงก็ไม่เห็นด้วยกับคำพูดของพ่อ
แต่พ่อบอกว่า มีความสุขสบายได้แล้วทำไมต้องไปทนลำบาก แม่ทนเห็นผมอดข้าวอดน้ำได้ลงคอจริง ๆ หรือ
จากนั้น แม่ก็เลยยอมตกลง