กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นหนานชวนไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแค่วิ่งไล่ตามหลังเสิ่นหนานสิงพลางตะโกน “น้องชาย รอพวกเราด้วย!”
ดึกมากแล้ว เขาเองก็ควรกลับไปพักผ่อน หากได้อยู่ห้องเดียวกับน้องชายก็คงดียิ่งขึ้นไปอีก!
เพียงแต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ถูกคนใต้กำแพงเมืองตะโกนเรียกไว้ “คุณชายใหญ่ มีสถานการณ์ผิดปกติ!”
ฝีเท้าของเสิ่นหนานชวนชะงักลง ในใจหงุดหงิดอึดอัด แต่ก็ทำได้เพียงลงไปตรวจสอบสถานการณ์ด้านล่างก่อน
“พวกเราก็ไปดูด้วยเถอะ!”
เจียงเนี่ยนอันขยับตัวในอ้อมแขนของเสิ่นหนานสิง
ความไม่สงบใจที่เคยวนเวียนอยู่ในอกหวนกลับมาอีกครั้ง และรุนแรงยิ่งกว่าคราวก่อน
“เธอควรพักผ่อนได้แล้ว”
เสิ่นหนานสิงไม่หยุดฝีเท้า ยังคงสาวเท้าก้าวไปข้างหน้า “รอส่งเธอกลับไปพักผ่อนแล้ว ฉันค่อยกลับมา”
“ไม่ ต่อให้นายส่งฉันกลับไปพักผ่อน ฉันก็นอนไม่หลับ”