ตอนที่ 224 กลิ่นเหม็นเน่า

“พี่สาว ทำไมพวกพี่ชายลั่วอี้ถึงยังไม่มาอีกล่ะ”

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เสี่ยวหลงจ้านนอนกึ่งนั่งกึ่งเอนอยู่บนเบาะหลัง พลางลูบท้องกลมป่องของตัวเองแล้วหาวหวอดถามเจียงเนี่ยนอัน

เขารอจนง่วงแล้ว

“พี่สาวก็ไม่รู้เหมือนกัน” เจียงเนี่ยนอันหันไปมองเสี่ยวหลงจ้านพลางส่ายหน้า

ในใจเธอก็กำลังนึกสงสัยอยู่เช่นกัน จึงอดไม่ได้ที่จะหันไปมองเสิ่นหนานสิง “พี่เสิ่น นายว่าพวกเสิ่นหนาน... พวกพี่ลั่วอี้คงไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอกนะ”

“ตามหลักแล้วไม่น่าจะเกิด”

แววตาลึกล้ำของเสิ่นหนานสิงทอดมองไปไกล ดวงตาเป็นประกายวับวาวภายใต้แสงแดดที่สะท้อนผ่านหน้าต่าง

“กองกำลังหลักของฝูงหนูกลายพันธุ์ถูกพวกเราล่อออกไปหมดแล้ว ตัวที่เหลืออยู่ไม่ใช่คู่มือของพวกเขาหรอก”

เจียงเนี่ยนอันขมวดคิ้ว “แต่ว่านี่มันก็ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว...”

พวกเขาจัดการฝูงหนูเสร็จแล้ว ทั้งยังวิ่งไปกลับระหว่างหมู่บ้านฮวาเย่กับที่ราบหลินเจียงไปเกือบสองรอบ ทว่ากลับยังไม่เห็นแม้แต่เงาของพวกเสิ่นหนานสิง... พวกพี่ลั่วอี้เลย ชวนให้คนเป็นกังวลจริง ๆ