ตอนที่ 223 ฝันไปเถอะ

สิบนาทีต่อมา

เสิ่นหนานสิงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าโดยไม่รู้ตัวว่าถึงเวลาเที่ยงวันแล้ว

“ไปกันเถอะ พวกเราไปรวมตัวกับพวกลั่วอี้กัน”

“ได้”

เจียงเนี่ยนอันพยักหน้า ยืดตัวตรงขึ้นจากอ้อมอกของเสิ่นหนานสิง แล้วจูงมือเสี่ยวหลงจ้านเดินตรงไปที่รถ

พวกเสี่ยวอิ๋นทั้งสามกวาดแกนผลึกที่เพิ่งขุดออกมามารวมกันตั้งนานแล้ว ตอนนี้จึงรีบดันมากองไว้แทบเท้าของเจียงเนี่ยนอัน

“เด็กดีจริง ๆ เชียว~”

เจียงเนี่ยนอันก้มตัวลงเก็บแกนผลึก แล้วเดินไปยัดแกนผลึกระดับสองเข้าปากเด็กน้อยทั้งสามตัวละหนึ่งเม็ดเป็นรางวัล

“เนี่ยนอัน ขึ้นรถได้แล้ว!”

หลังจากใช้แผ่นหญ้าปัดกวาดท้ายรถอย่างลวก ๆ เสิ่นหนานสิงก็เดินอ้อมมายังที่นั่งคนขับ มือจับประตูรถพลางตะโกนเรียกเจียงเนี่ยนอัน