เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“จะลืมเสี่ยวจ้านจ้านของฉันได้ยังไงกัน นายกับพี่เขยของนายล้วนเป็นคนที่สำคัญที่สุดของพี่สาวนะ~”
เจียงเนี่ยนอันกอดร่างเล็กของเขาไว้ด้วยรอยยิ้ม พลางส่งสายตากับเสิ่นหนานสิง
เสิ่นหนานสิงรับรู้การส่งสัญญาณของเจียงเนี่ยนอัน จึงยกมือลูบศีรษะของเสี่ยวหลงจ้าน “อืม ฉันก็จะดีกับนายเหมือนกัน”
แต่มีข้อแม้ว่าไอ้หนุ่มนี่ต้องไม่มาแย่งความโปรดปรานกับตน
เสิ่นหนานสิงแอบเสริมขึ้นในใจเงียบ ๆ อีกประโยค
เสี่ยวหลงจ้านไม่รู้ความคิดในใจของเสิ่นหนานสิง รู้เพียงว่าตนได้รับการรับประกันจากทั้งสองคนแล้ว จึงยิ้มออกมาด้วยสีหน้าพึงพอใจ ก่อนจะส่ายก้นน้อย ๆ กลับไปที่เบาะหลัง
เจียงเนี่ยนอันอดไม่ได้ที่จะยกมือปิดปาก ยิ้มสบตากับเสิ่นหนานสิง ทว่าวินาทีถัดมาทั้งสองกลับเปลี่ยนสีหน้าพร้อมกัน พลังพิเศษปะทุออกมาชั่วพริบตา
แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะปกป้องรถทั้งคันไว้ได้ เงาดำมหึมาสายหนึ่งก็พุ่งพรวดออกมาจากแปลงเพาะปลูกด้านหลังรถ กระแทกลงบนหลังคารถอย่างหนักหน่วง
ยางรถระเบิดออกเสียงดัง ‘ปัง’ ตัวรถทรุดฮวบลงอย่างแรง พื้นดินใต้ท้องรถก็ปริแตกออกในชั่วพริบตา
เสิ่นหนานสิงซัดหมัดออกไป เสียงอัสนีคำรามดังขึ้นภายในรถ แก้วบังลมหลังแตกกระจายตามมาในทันที