กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ย้ากกก!”
เสี่ยวหลงจ้านยืนอยู่ที่เดิมพลางตะโกนเสียงดังลั่น เขาเหวี่ยงค้อนใหญ่ในมือออกไปอย่างแรง ซัดตรงเข้าใส่จระเข้ดำกลายพันธุ์ตัวเล็ก
การขว้างที่ไร้ทักษะโดยสิ้นเชิงทำให้จระเข้ดำกลายพันธุ์ตัวเล็กหลบพ้นไปได้อย่างง่ายดาย
จากนั้นมันจึงบิดตัว อ้าปากกว้างพุ่งเข้าใส่เสี่ยวหลงจ้าน หมายจะกลืนเขาลงท้องในคำเดียว
ในสายตาของมัน เสี่ยวหลงจ้านที่ปราศจากค้อนใหญ่ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันอีกต่อไปแล้ว
เสี่ยวหลงจ้านมองดูจระเข้ดำกลายพันธุ์ตัวเล็กที่ขยับเข้ามาใกล้ตัวเองเรื่อย ๆ มุมปากยกยิ้มขึ้นเบา ๆ แววตาฉายประกายสมใจ
แฮะ ๆ เป็นไอ้โง่จริง ๆ ด้วย ยอมรนหาที่ส่งตัวเองมาให้ถึงที่เลย~
เสี่ยวหลงจ้านแอบถูหมัดขัดฝ่ามืออย่างเงียบ ๆ เตรียมจะสั่งสอนบทเรียนอันฝังใจให้แก่จระเข้ดำกลายพันธุ์ตัวเล็ก