ตอนที่ 156 แมงมุมเถาวัลย์ขาวกลายพันธุ์

“นับหนึ่งถึงสาม ถ้าไม่พูดก็ออกไป”

เสิ่นหนานสิงชูนิ้วมือขึ้นมาสามนิ้ว น้ำเสียงแฝงการคุกคาม “สาม สอง...”

“หยุด ๆ ๆ ฉันพูดแล้ว!”

ชั่วขณะนั้นลั่วอี้รู้สึกพูดไม่ออกจริง ๆ เขาปรับท่านั่งให้ตรงอีกครั้ง สีหน้าก็พลันเคร่งขรึมขึ้นตามไปด้วย

“เรื่องที่เมืองซิงเมื่อช่วงก่อนหน้านี้ พวกนายเคยได้ยินบ้างหรือเปล่า”

เสิ่นหนานสิงเหลือบตาขึ้นมองเขาแวบหนึ่ง “นายพูดเข้าเรื่องมาเลย”

ลั่วอี้เบะปาก ทว่าก็ฟังออกจากคำพูดนี้ของเสิ่นหนานสิงว่าทั้งสองคนรู้เรื่องที่เกิดขึ้นอะไรกันทางฝั่งเมืองซิงแล้ว

เขาจึงไม่มัวอมพะนำอีกต่อไป และบอกจุดประสงค์ของการเดินทางออกมาในครั้งนี้ตรง ๆ

“ใต้ดินตรงจุดที่มีการยุบตัวของพื้นดินในเมืองซิงมีสถานที่สลับซับซ้อน คล้ายกับถ้ำหินปูนอยู่แห่งหนึ่ง

มีสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์แปลกประหลาดจำนวนมากกำลังมุดออกมาจากข้างในนั้นไม่ขาดสาย