ตอนที่ 154 เมืองซิงขอความช่วยเหลือ

“เอาละ นอนก่อนเถอะนะ~”

ครู่ใหญ่ต่อมา เจียงเนี่ยนอันตบก้นน้อย ๆ ของเสี่ยวหลงจ้านเบา ๆ พลางหยิบหมอนใบเล็กออกมาให้เขาใบหนึ่ง

เสี่ยวหลงจ้านส่ายหน้า คลานจากบนเตียงไปที่ริมหน้าต่าง มองออกไปข้างนอกแล้วพูดว่า “ฉันไม่ง่วง ฉันไม่นอน ฉันจะออกไปเล่นข้างนอก”

ตอนนี้ เสี่ยวอิ๋นทั้งสามตัวที่กลับมาควบคุมร่างกายได้อีกครั้งพากันเข้ามาล้อมรอบตัวเสี่ยวหลงจ้าน

เมื่อเห็นพวกมันทั้งสาม เจียงเนี่ยนอันพลันนึกถึงเรื่องที่เห็นก่อนที่มิติจะเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นมาได้

เธออุ้มเสี่ยวหลงจ้านจากริมหน้าต่างกลับมาบนเตียงอย่างไม่ยอมให้ขัดขืน ก้มหน้าถามเขาว่า “กระบวนท่าที่นายใช้ตรึงพวกเสี่ยวอิ๋นไว้เมื่อกี้ เป็นวิชาเวทของโลกพวกนายเหรอ”

เมื่อได้ยินเจียงเนี่ยนอันเอ่ยถึงเรื่องนี้ เสี่ยวหลงจ้านก็ส่ายหน้า

เขายื่นมือไปช้อนตัวเสี่ยวอิ๋นเข้ามากอดในอ้อมอก ลูบหัวเสี่ยวอิ๋นเบา ๆ สีหน้าแววตามีความภาคภูมิใจอยู่บ้าง