กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“จิ้งจอกสีแดงเลือด แถมยังพ่นหมอกพิษได้งั้นเหรอ”
เจียงเนี่ยนอันขมวดคิ้ว พยายามนึกย้อนถึงเรื่องราวเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ชนิดนี้ในหัว
“คนพวกนั้นตายก็ตายไป หมดสติก็หมดสติไป...”
เสิ่นหนานสิงมองฉินหราน แววตาไหววูบ “แล้วนายรอดจากการโจมตีของจิ้งจอกตัวนั้นมาได้ยังไง”
ในใจเขาเกิดความสงสัยขึ้นมา
พลังอำนาจของไอ้หนุ่มคนนี้ไม่ได้อยู่ในระดับหัวกะทิ กลับรอดพ้นเคราะห์กรรมมาได้เนี่ยนะ
พอฉินหรานได้ยินคำนี้ สีหน้าก็พลันเผยความหวาดผวาย้อนหลังออกมาทันที
“เรื่องนี้พูดไปแล้ว ก็นับว่าโชคดีอยู่บ้าง”
เมื่อเขาพูดถึงเรื่องเมื่อครู่ ในก้นบึ้งของดวงตายังคงแฝงความตระหนกตกใจอยู่หลายส่วน