กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ฟางจือจื่อเดินอยู่ข้าง ๆ เธอ ระหว่างเดินจู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้ ล้วงขนมแมวแบบหลอดสองหลอดออกจากกระเป๋าเสื้อแล้วยื่นไปตรงหน้าเธอ
“พี่จือจือ นี่ขนมแมวแบบหลอดที่พี่ให้ฉันช่วยซื้อไว้ก่อนหน้านี้”
ซูจือชะงักไปครู่หนึ่ง ก้มมองขนมแมวแบบหลอดนั้นถึงได้นึกขึ้นได้
สองวันก่อนเธอถ่ายฉากกลางคืนเสร็จ พอเลิกกองก็พบแมวจรจัดหลายตัวตรงมุมด้านหลังกองถ่าย ผอมแห้งจนดูน่าสงสาร
ตอนนั้นเธอไม่มีอะไรกินติดตัว จึงบอกฟางจือจื่อไปประโยคหนึ่ง ให้ช่วยซื้ออาหารมาเตรียมไว้
“อ้อ ใช่ เกือบลืมไปเลย” ซูจือรับขนมแมวแบบหลอดมา บีบดู “ขอบใจนะ”