กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เธอหันกลับไป กู้เหยียนไม่พูดอะไร แค่จูงเธอไปที่เก้าอี้พับข้าง ๆ แล้วกดไหล่เธอให้นั่งลง
เธอยังไม่ทันตั้งตัว เขาก็ย่อตัวลง หยิบถุงน้ำแข็งที่ห่อด้วยผ้าขนหนูบาง ๆ ออกมา แล้วกดเบา ๆ ตรงรอยแดงบนใบหน้าของเธอ
สัมผัสเย็นเฉียบจู่โจมเข้ามาทันที ซูจือร้อง “ซี๊ด” ออกมาโดยสัญชาตญาณอยากถอยหลังหนี แต่เขาประคองคางเธอไว้ ทำให้เธออยู่นิ่ง
“อย่าขยับ”
ซูจือนั่งนิ่งอย่างว่าง่าย
สายตาของทีมงานหลายคนรอบ ๆ ลอบมองมาแบบไม่ชัดเจนนัก แล้วรีบเบือนหนีไป ทำเป็นยุ่งกับงานของตัวเอง