กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ฟางจือจื่อพอเข้ามาก็เผลอเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วมองอีกครั้ง สายตาหยุดอยู่บนใบหน้าที่สวมหน้ากากอนามัยและหมวกของเขาสองวินาที ดวงตาก็เบิกโพลงทันที
“...เทพเหยียน?”
กู้เหยียนหันมองเธอเล็กน้อย พยักหน้าเบา ๆ
ฟางจือจื่อทั้งคนแข็งค้างอยู่กับที่ เสียงติดขัด: “เทพ...เทพเหยียน! คุณมาส่งพี่จือจือหรือ?”
“อืม”
“งั้น...งั้นคุณจะกลับเลยหรือ?”
กู้เหยียนพยักหน้า ชะงักครู่หนึ่ง แล้วเสริมอีกประโยค: “ช่วงนี้รบกวนพวกคุณช่วยดูแลมากหน่อย”
ฟางจือจื่อชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้ารัว ๆ: “คุณวางใจได้ คุณวางใจได้! ฉันจะดูแลพี่จือจืออย่างดีแน่นอน!”