กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
กู้เหยียนวางนมไว้บนโต๊ะข้างเตียง ยืนมองเธออยู่ข้างเตียงสองสามวินาที
เธอสวมชุดนอนผ้าฝ้ายสีขาว เรือนผมปล่อยสยาย ชายกระโปรงชุดนอนเลิกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นเรียวขาท่อนล่างขาวเนียน ข้อเท้าเรียวบางแกว่งไหวเบา ๆ ตามจังหวะของเนื้อเรื่อง ทั้งตัวดูนุ่มนวลและไร้การระแวดระวังอย่างสิ้นเชิง
เขายกมุมปากขึ้น แล้วนั่งลงข้างเตียง
ซูจือยังคงไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใด ๆ แม้กระทั่งเอียงศีรษะเล็กน้อยเพราะเขาบังแสงจากหน้าจอ:
“นายบังฉันแล้วนะ”
กู้เหยียนไม่ขยับ เขายื่นมือไปหยิบนมแก้วนั้นส่งไปข้างมือเธอ “ดื่มให้หมดค่อยดู”