กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
กู้เหยียนคีบกับข้าวให้เธออีกคำอย่างช้า ๆ นุ่มนวล ก่อนจะเอ่ยปากอย่างไม่รีบร้อน
“ที่รักอย่าคิดมากเลย แค่อยากให้บำรุงร่างกายเฉย ๆ”
ซูจือ “……”
ใบหน้าของเธอแดงก่ำขึ้นมาทันที “กู้เหยียน หุบปากไปเลยนะ อย่าคิดว่าฉันฟังไม่ออก”
กู้เหยียนเลิกคิ้วขึ้น เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ พลางมองเธอด้วยสายตาเจือยิ้ม “อืม ที่รักของฉันฉลาดมาก”
ซูจือ “……ยังจะพูดอีก”
กู้เหยียนยิ้มมองเธอ ไม่ได้เอ่ยปากอะไรอีก
ซูจือก้มหน้ากัดซี่โครงหมูคำโต เคี้ยวไปสองที แต่ทนสายตาคู่นั้นไม่ไหวจริง ๆ จึงเงยหน้าขึ้นมาถลึงตาใส่เขาอีกรอบ
“ถ้ามองอีก ฉันจะไม่กินแล้วนะ”
กู้เหยียนยอมทำตามโดยดีด้วยการก้มหน้าลง แล้วคีบกับข้าวคำหนึ่ง