กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ในห้องเงียบอยู่นาน
ผู้กำกับเฟ่ยไม่พูด ผู้เขียนบทกับผู้อำนวยการสร้างข้าง ๆ ก็ไม่พูด ซูจือคงท่านั้นไว้ รออย่างเงียบ ๆ
จากนั้นผู้กำกับเฟ่ยวางพู่กันในมือลง พิงกลับไปที่พนักเก้าอี้ ถอดแว่นตา แล้วใช้สองนิ้วบีบสันจมูก
เขาเงียบไปครู่ใหญ่ จึงลืมตาขึ้นอีกครั้ง มองไปที่ซูจือ:
“……คุณกลับไปรอแจ้งผลก่อน”
ซูจือลุกขึ้น ค้อมตัวเล็กน้อย แล้วหันหลังเดินออกจากห้อง
ตอนที่ประตูปิดลงเบา ๆ ด้านหลัง เธอจึงรู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นเร็วขึ้นกว่าตอนก่อนมาก
เธอยืนอยู่ในระเบียงทางเดิน ก้มมองมือตัวเอง ยังสั่นเล็กน้อย เธอกำหมัดแล้วเดินไปหาหลานม่านเหวิน