กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ซูจือเหลือบมองแวบหนึ่ง ปัดทิ้งไป กำลังจะกดเปิดเกมรอบที่แปด ประตูห้องนอนรองก็เปิดออก
เธอเงยหน้าขึ้น สบตากู้เหยียนพอดี
แล้วสายตาของเธอก็เลื่อนต่ำลงหนึ่งชุ่นอย่างห้ามไม่อยู่ ไปหยุดที่รอยแดงชัดเจนข้างลูกกระเดือกของเขา
ซูจือ: !!!
รูม่านตาของเธอสั่นไหว โทรศัพท์มือถือเกือบหลุดมือ ทั้งคนดีดตัวลุกจากโซฟา ก้าวยาวสองก้าวพุ่งเข้าไป ผลักกู้เหยียนกลับเข้าห้องนอนรอง แล้วเอื้อมมือปิดประตูตามหลัง
เธอจ้องรอยแดงนั้น กดเสียงลงถาม “นายจะลงไปทั้งอย่างนี้เลยเหรอ?!”
กู้เหยียนก้มมองเธอ เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง “ไม่งั้นล่ะ?”