ตอนที่ 166 แนบลงเบาๆ ตรงลูกกระเดือก

เธอกัดริมฝีปาก รออีกครู่หนึ่ง

ฝนนอกหน้าต่างตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ เสียงฟ้าร้องดังเป็นระลอกแล้วระลอกเล่า ไม่มีทีท่าจะหยุดเลยแม้แต่น้อย

หัวใจเธอเต้นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ลมหายใจก็เริ่มกระชั้นขึ้นเล็กน้อย

โทรศัพท์มือถือสว่างขึ้นอีกครั้ง

ผู้กำกับหลิว: “ทุกท่าน ฝนตกหนักเกินไป ทางช่างไฟฟ้าบอกว่าต้องใช้เวลาอีกสักพักจึงจะฟื้นฟูการจ่ายไฟฟ้าได้ ทุกคนพักผ่อนเร็ว ๆ เถอะ พรุ่งนี้คงจะดีขึ้น”

จากนั้น หน้าจอโทรศัพท์ก็ดับลง แบตหมด

ซูจือชะงักไปสองวินาที กดปุ่มเปิดปิดอย่างไม่เชื่อสายตาหลายครั้ง หน้าจอไม่ตอบสนองเลย

เธอจ้องมองหน้าจอมืดสนิทนั้น ด่าคำหยาบในใจคำหนึ่ง