ตอนที่ 144 อาทิตย์อัสดง คลื่นทะเล อุ้มมือเดียว

ถ่ายไปหลายภาพ ก็ผ่านไปได้แบบเฉียดฉิว

【ยัง ไม่ ชิน … นี่คือความหมายที่ฉันคิดอยู่หรือเปล่า (หน้าแดง)】

【นายก็รู้นี่】

ต่อด้วยภาพที่สาม “สบตากันกลางคลื่นทะเล”

ทั้งสองยืนอยู่ในน้ำทะเลลึกระดับเอว หันหน้าเข้าหากัน คลื่นลูกหนึ่งซัดเข้ามา ละอองน้ำกระเซ็น พวกเขาหันไปมองกล้องพร้อมกัน สายตาสบกัน

สายตาที่เสิ่นอี้หวยมองเธอยังเป็นแบบเดิมที่ดูเนือย ๆ แต่เหมือนรู้ทุกอย่าง

สีหน้าของหานจิ้งเสวี่ยเรียบเฉย แต่ขนตาปียกเปียกน้ำจนตกต่ำลง ดูอ่อนโยนกว่าปกติเล็กน้อย

“ภาพนี้ได้ มีอารมณ์นั้นแล้ว” ช่างภาพพูด

【สายตาของเสิ่นอี้หวยนั่น… มองหมาก็ยังดูมีใจ (ไม่ใช่)】