ตอนที่ 143 แบบนี้ ถึงเรียกว่าจูบ

แตะแล้วผละออกทันที เร็วจนแทบทำให้คิดว่าเป็นภาพลวง

แต่สัมผัสอบอุ่นที่ยังหลงเหลืออยู่บนริมฝีปาก และดวงตาของกู้เหยียนที่เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยในชั่วพริบตา บอกเธอว่านี่ไม่ใช่ภาพลวง

ซูจือจูบเสร็จก็งงไปเลย

ไม่สิ เธอ เธอทำอะไรลงไปเนี่ย?!

เธอจูบกู้เหยียนเข้าให้แล้ว?!

เห็นได้ชัดว่ากู้เหยียนเองก็ชะงักไป

นิ้วมือที่ยันอยู่บนโขดหินกระชับขึ้นเล็กน้อย สายตาที่มองเธอพลันลึกยิ่งขึ้น ภายในนั้นมีอารมณ์ความรู้สึกที่เธออ่านไม่ออกกำลังปั่นป่วน

หลายวินาทีไม่มีใครพูด มีเพียงเสียงคลื่นกระทบโขดหิน

จากนั้นกู้เหยียนก็เอ่ยขึ้นช้า ๆ เสียงแหบพร่าอย่างหนัก:

“นั่วนั่ว”