กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
กลับมาถึงห้องของตัวเอง ซูจือพิงหลังกับบานประตู มือกดไว้ที่กลางอก ตรงนั้นยังเต้นไม่เป็นจังหวะ
เขาพูดว่าคู่หมั้นจริง ๆ ด้วย…
เธอส่ายหัว เดินไปที่ข้างเตียง แล้วทิ้งตัวลงในผ้าห่ม
แก้มยังร้อนอยู่ แต่มุมปากกลับยกขึ้นเงียบ ๆ อย่างควบคุมไม่ได้
ในใจมีเสียงเล็ก ๆ พูดว่า ซูจือ ฉันดูเหมือน…จบเห่จริง ๆ แล้ว
แล้วก็ดูเหมือน…ฉันก็ไม่ได้ต่อต้านการ “จบเห่” นี้เท่าไร
ดึกสงัด ผู้คนเงียบงัน
แต่ในห้องประชุมอีกฟากของมหาสมุทรยังคงคึกคัก
“พระเจ้า พวกคุณได้ยินไหม ประธานกู้ยอมรับแล้ว!”
“คู่หมั้น! เป็นคู่หมั้นแน่นอน!”