เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ไม่รู้ว่าเฮ่ออวี๋จัววางสายตั้งแต่เมื่อไร อาบน้ำเสร็จแล้วก็แค่สวมเสื้อคลุมผ้าไหมสีเข้มตัวหนึ่งอย่างสบาย ๆ เข็มขัดผูกไว้หลวม ๆ เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าที่เป็นเส้นสันชัดและแผ่นอกที่แน่นกระชับ
ปลายผมของเขายังมีน้ำหยด ไหลลงมาตามลำคอแล้วหายเข้าไปในคอเสื้อคลุม เขาเอนตัวพิงเคาน์เตอร์บาร์ มือหนึ่งแกว่งแก้วเหล้าสีอำพันเบา ๆ มองเธออย่างสบายอารมณ์ ในดวงตามีแต่ความหยอกเย้า
“หัวเราะอะไร” ฟางหร่านเหลือบมองเขา
“เปล่าอะไร”
เฮ่ออวี๋จัวจิบเหล้าคำหนึ่ง นั่งลงข้างเธอ แขนยาวพาดไปบนพนักโซฟาข้างหลังเธออย่างเป็นธรรมชาติ กลายเป็นท่ากึ่งกอด น้ำเสียงเนือย ๆ
“ก็แค่สงสัยนิดหน่อย ว่าถ้าอาเหยียนรู้ว่าเขาต้องฝ่าฟันก้าวที่หนึ่งออกมาอย่างยากลำบากอยู่ฝั่งนี้ ส่วนเธออยู่ฝั่งโน้นขุดหลุมวางกำแพงให้เขา แถมยังสอน ‘คัมภีร์ลับโต้กลับ’ ให้อีก เขาจะทำหน้าอย่างไร”