กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ซูจือหยุดฝีเท้าชะงัก ไม่หันกลับไป เพียงแผ่นหลังเกร็งขึ้นเล็กน้อย “……ทำไม?”
“ชุดราตรีอยู่ในห้องแต่งตัว”
ซูจือพยักหน้าส่ง ๆ ตอบว่า “อ๋อ ฉันรู้แล้ว”
พอสิ้นเสียง เธอแทบจะวิ่งหนีเข้าไปในห้องนอน
ประตูห้องดังกริ๊กและถูกล็อก แผ่นหลังพิงบานประตูที่เย็นเล็กน้อย เธอจึงถอนหายใจยาวออกมา แล้วยกมือปิดแก้มที่ยังร้อนผ่าวของตัวเอง
บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว!
บ้าไปแล้วจริง ๆ!
กู้เหยียนชอบเธอเข้าให้แล้ว! แถมยังยอมรับออกมาจากปากเองด้วย!
เธอทรุดลงนั่งกับพื้น ซบหน้าลงบนเข่า ส่งเสียงครางอู้อี้หนึ่งครั้ง
ทำยังไงดี? เธอควรทำยังไง?