กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ฟางอวี่ถงสีหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนกลับมาเป็นปกติ พร้อมรอยขอโทษที่พอเหมาะพอดี
“ขอโทษนะจือจือ ฉันแค่เป็นห่วงเธอมากไปหน่อย เลยถามเกินไปสองคำ อย่าคิดมากเลยนะ งั้นเธอรีบไปทำธุระเถอะ ฉันก็ต้องไปเตรียมตัวเหมือนกัน เดี๋ยวยังมีถ่ายอีกรอบ”
พูดจบ เธอพยักหน้าอย่างสง่างาม แล้วหันหลังเดินจากไป เงาร่างยังคงงดงามระหง
ซูจือมองตามหลังเธอ แล้วพึมพำ “พังพอนไหว้ไก่ปีใหม่ชัด ๆ”
เธอรับน้ำเสร็จ กำลังจะไปห้องฝึกวิชาขยับเส้นเอ็นกระดูกสักหน่อย โทรศัพท์ในกระเป๋าก็สั่นขึ้น
เธอล้วงออกมาดู เป็นวีแชตจากกู้เหยียน
เจ้าหมาแซ่กู้: “เที่ยงนี้มากินข้าวด้วยกันไหม ทำให้ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานไว้แล้ว”