กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ในห้องทำงานจมลงในความเงียบงันราวตาย
สีหน้าของหลานม่านเหวินเริ่มจากแข็งค้าง กลายเป็นว่างเปล่า แล้วก็ตกตะลึง สุดท้ายหยุดอยู่ที่ความซีดเผือดแบบ “ฉันต้องการยาช่วยหัวใจออกฤทธิ์เร็ว”
เธอเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างแรง มือข้างหนึ่งกุมหน้าผาก อีกมือสั่นเทาคลำหาลิ้นชัก
ซูจือตกใจ รีบลุกขึ้น “พี่เหวิน! พี่เหวินไม่เป็นไรใช่ไหม?”
หลานม่านเหวินคลำขวดยาเล็ก ๆ ออกมาจากลิ้นชัก เทายาสองเม็ดยัดเข้าปาก กลืนลงไปพร้อมกาแฟอเมริกันเย็นชืดแก้วนั้น ผ่านไปสักพักใหญ่ถึงยกนิ้วสั่น ๆ ชี้ไปที่ซูจือ เสียงลอยเบา:
“ซู... กลุ่มธุรกิจตระกูลซู... ซูไป๋โจวเป็นพ่อเธอจริง ๆ เหรอ?!!”