กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง สายตากลับไปจับที่ใบหน้าของเธออีกครั้ง “ยกเว้นกับคุณคนเดียว”
พูดจบ เขาจึงค่อยหันสายตากลับไปยังหลินหว่านชิงที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่ข้าง ๆ ตัวสั่นเทาเล็กน้อย
หลินหว่านชิงราวกับถูกสายตานั้นนาบจนร้อนผ่าว สะดุ้งเฮือกขึ้นมา รีบพูดจาวกวนวกวน เสียงสั่นจนแทบฟังไม่ออก
“คุณกู้ คุณกู้คะ ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นค่ะ ฉัน ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าเธอคือ ฉันคิดว่าเธอเป็นเด็กใหม่ที่ไม่รู้กฎเกณฑ์หรือว่า”
กู้เหยียนไม่มีความสนใจจะฟังคำอธิบายของหล่อน เอ่ยขัดขึ้นตรง ๆ น้ำเสียงเรียบนิ่งไร้ระลอก แต่กลับกดดันจนเกินบรรยาย
“เธอนั่งเก้าอี้ของผม ผมอนุญาตเอง เธอแตะต้องอะไรที่นี่ ก็ล้วนแต่ผมอนุญาตทั้งนั้น”