ตอนที่ 58 คุณกู้พาผู้หญิงมาที่สำนักงาน!

ซูจือ: “……”

เธอทรุดกลับลงบนเบาะ นัยน์ตาว่างเปล่า จ้องเพดานรถ

ช่างมันเถอะ ให้มันเป็นความพินาศ ปล่อยพังไปเลย

ก็แค่อายสังคมไม่ใช่หรือไง? ขอแค่ฉันแกล้งทำเป็นจำไม่ได้ คนที่ต้องเขินก็คือคนอื่น!

ใช่! ถูกแล้ว! แบบนี้แหละ!

กู้เหยียนชำเลืองมองด้วยหางตาถึงการเปลี่ยนสีหน้าอันน่าทึ่งของเธอ ตั้งแต่ “กัดฟันกรอด” ไปเป็น “สิ้นหวังในชีวิต” แล้วก็ “ฝืนทำใจสงบ” มุมปากของเขาเงยขึ้นอย่างเงียบ ๆ

เขาไม่พูดอะไรอีก กันไม่ให้ใครบางคนขนชี้ฟูขึ้นมาจริง ๆ

อาคารสำนักงานใหญ่เครือบริษัทตระกูลกู้

ผนังกระจกที่สูงเสียดเมฆสะท้อนแสงแดดยามบ่ายเป็นประกายเย็นเยียบและแหลมคม ประกาศความมั่งคั่งและอำนาจอย่างเงียบ ๆ

กู้เหยียนขับรถเข้าไปในลานจอดรถใต้ดินเฉพาะบุคคลอย่างราบรื่น แล้วดับเครื่อง