ตอนที่ 47 ภาวะหลงรักจนขาดสติเป็นโรค ต้องรักษานะพี่!!!

ทุกคนค่อย ๆ ปรากฏตัวออกมา

เจียงอวิ๋นโย่วเดินลงมาพร้อมหาวใหญ่ กระจุกผมชี้เด้งบนหัวตั้งชันอย่างดื้อรั้น สื่อความหมายได้สมบูรณ์แบบถึง “เพิ่งถูกบังคับเปิดเครื่อง”

หานจิ้งเสวี่ยเดินลงมาจากชั้นบน เปลี่ยนเป็นชุดเดรสยาวคลุมเข่าสีฟ้าอ่อน ผมยาวสลวยทิ้งลงด้านหลังไหล่ สีหน้ายังคงเย็นชาเหมือนเคย

เสิ่นอี้หวยนั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวในห้องรับแขกแล้ว พอเห็นเธอเดินลงมา สายตาก็หยุดอยู่ที่เธอ ไม่ได้ละไป

ฟางอวี่ถงกับอวี๋สือเจ๋อเดินลงมาจากชั้นบนด้วยกัน ฟางอวี่ถงคล้องแขนอวี๋สือเจ๋ออย่างสนิทสนม ทั้งสองกำลังกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกันอยู่ สีหน้ามีรอยยิ้ม