ตอนที่ 30 เธอแน่ใจหรือว่าผู้จัดการศิลปินจะไม่บุกมา?

สี่ทุ่มตรง ทีมงานรายการส่งประกาศเข้ามาในแชตกลุ่มตามเวลา

“แขกรับเชิญทุกท่าน ตอนนี้ถึงเวลาข้อความหวั่นไหวแล้ว

แต่ละคนสามารถส่งข้อความนิรนาม 1 ข้อความให้แขกรับเชิญคนใดก็ได้ ไม่จำกัดเนื้อหา เนื้อหาข้อความจะถูกเปิดเผยบางส่วนในช่วงอาหารเช้าวันถัดไป (ทีมงานรายการสุ่มเลือก 3 ข้อความ)

กรุณาส่งให้เสร็จภายใน 15 นาที”

ซูจือนอนอยู่บนเตียงพร้อมแผ่นมาสก์หน้าก่อนนอน พอเห็นข้อความก็กลอกตา

“นิรนามเหรอ? งั้นส่งกับไม่ส่งมันต่างกันตรงไหน”

เธอพึมพำประโยคหนึ่ง แต่ก็ยังหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา จ้องหน้าจอคิดอยู่นาน

พิมพ์ไปหลายบรรทัด แล้วลบออก

พิมพ์อีกหลายบรรทัด แล้วก็ลบออกอีก

เธอพลิกความคิดไปมาอยู่นาน สุดท้ายก็กัดฟันกรอด พิมพ์ตัวเลข 5 ตัว