กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ซูจือเผยรอยยิ้มจริงใจออกมาอย่างหาได้ยาก ตบไหล่เขา: “ใช้ได้เลยครูอวี๋ สั่งการได้ดี”
อวี๋สือเจ๋อชะงักนิดหนึ่ง แล้วยิ้ม ยิ้มอย่างเขิน ๆ: “ก็คุณขนได้เร็ว”
ซูจือโบกมือ: “พอแล้ว การชมกันเชิงธุรกิจจบแค่นี้ จุดสำคัญคือแกะ”
พอเธอพูดจบ สายตาก็ลอยไปไกลแล้ว
ถึงแกะย่างทั้งตัวยังไม่ปรากฏ แต่สายตาของเธอเหมือนมองทะลุมิติกาลเวลาเห็นแกะตัวนั้นที่สีทองและมันเยิ้มได้แล้ว
【ประโยค “จุดสำคัญคือแกะ” ของจือจือ ฉันขำตายเลย โลกของเธอมีแต่เรื่องกิน】
【สีหน้างง ๆ ของอวี๋สือเจ๋อเหมือนถูกหวย】
【ซูจือชมเขา “ใช้ได้” เขาคงซึ้งจนจะร้องไห้แล้วมั้ง】
“อันดับสอง: หานจิ้งเสวี่ยกับเสิ่นอี้หวย สิ่งของภารกิจชิ้นใหญ่สองกล่อง ชิ้นเล็กหนึ่งกล่อง”