ตอนที่ 26 ซูจือ: ถ้าทำฉันตก ฉันจะทิ้งเธอแล้ววิ่งหนีเอง

อีกด้านหนึ่ง กู้เหยียนแทบไม่มีความลังเล หยิบผ้าปิดตาขึ้นมาใส่ทันที

ฟางอวี่ถงชะงักไปครู่หนึ่ง รีบยื่นมือออกมาคว้าเพื่อจะห้าม:

“ครูกู้ ให้ฉันปิดตาดีกว่าไหม ฉันกลัวว่าจะพาครูวิ่งได้ไม่ดี……”

กู้เหยียนใส่ผ้าปิดตาเรียบร้อยแล้ว เสียงลอดออกมาจากหลังผ้า เรียบเฉย “ไม่ต้อง คุณบอกทางก็พอ”

มือของฟางอวี่ถงค้างอยู่กลางอากาศ จะเก็บกลับก็ไม่ใช่ จะยื่นต่อก็ไม่ใช่

เธอกัดริมฝีปาก รับกุญแจมือมา แล้วล็อกเบา ๆ ระหว่างข้อมือของทั้งสองคน

ตอนที่ปลายนิ้วของเธอสัมผัสข้อมือกู้เหยียน เขาขยับออกไปทางด้านนอกครึ่งชุ่นโดยไม่แสดงสีหน้า

การขยับนั้นเล็กมาก เล็กจนถ้าไม่จ้องมองตลอดเวลาก็ไม่มีทางสังเกตเห็น

แต่กล้องจับภาพไว้ได้

คอมเมนต์วิ่งระเบิดทันที: