ตอนที่ 25 ……เธอเอาจริงเหรอ?

กลุ่มที่สี่ขึ้นเวที สไตล์ต่างจากกลุ่มก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง

ซูเหยียนฮวนนั่งหลังตรง มือทั้งสองวางเรียบร้อยบนหัวเข่า ท่าทางว่านอนสอนง่ายราวกับนักเรียนประถมที่ตั้งใจฟังครูในห้องเรียน

เจียงอวิ๋นโย่วที่นั่งข้าง ๆ บิดไปมาบนเก้าอี้ ราวกับเก้าอี้มีตะปู เดี๋ยวเอียงซ้าย เดี๋ยวโน้มขวา

ซูเหยียนฮวนอดทนได้สามวินาทีเต็ม ในที่สุดก็หันข้างไป กดเสียงลงเอ่ย:

“นายหยุดขยับไม่ได้เหรอ? เก้าอี้ใกล้จะถูกนายเขย่าแตกอยู่แล้ว”

เจียงอวิ๋นโย่วทำหน้าเหมือนมีเรื่องทุกข์หนัก พึมพำเบา ๆ: “ฉันตื่นเต้น”

ซูเหยียนฮวนทำหน้างง: “นายตื่นเต้นอะไร? ก็ยังไม่ถึงตานายตอบสักหน่อย”

เจียงอวิ๋นโย่วทำหน้าจริงจัง: “ฉันกลัวว่าอีกเดี๋ยวฉันจะตอบผิด”

ซูเหยียนฮวนเงียบไปหนึ่งวินาที น้ำเสียงยาน ๆ: