กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
กู้เหยียนก้มมองเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำและมั่นคง “คุณอยากทำอะไร”
ซูจือเอียงศีรษะครุ่นคิดจริงจัง “ไม่งั้น... เราไปร้องเพลงข้างถนนกันไหม ฉันร้องเพลงเพราะสุด ๆ เลยนะ!”
กู้เหยียนเลิกคิ้วเล็กน้อย “คุณแน่ใจหรือ”
คนอื่นจะรู้หรือไม่รู้ก็ช่าง แต่เขาจะไม่รู้ได้ยังไง?
ระดับการร้องเพลงของซูจือ จะบอกว่าเพี้ยนทั้งห้าเสียงก็ไม่ใช่ แต่บอกได้เลยว่าทุกเสียงไม่ตรงทำนองเลยสักนิด
ตอนเด็ก ๆ เวลาที่บ้านจัดงานเลี้ยง พอเธอเปิดปาก หมาที่บ้านก็วิ่งพล่านไปหมด
และแฟนคลับของซูจือก็รู้ดี:
【เอ่อ คือว่า จือจือ พวกเราลองคิดวิธีหาเงินแบบอื่นดีไหม】
【ใช่ ๆ ปล่อยคนอื่นไปเถอะ... อ๊ะ ไม่ใช่ คุณต้องถนอมเสียงตัวเองไว้ ไม่งั้นพวกเราจะใจหายนะ!】