กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“ฉันโกรธเรื่องนี้หรือไง?” ซูจือกระทืบเท้า น้ำเสียงมีความหงุดหงิด “ฉันโกรธที่พวกคุณไม่ถามความเห็นฉันก่อน แล้วก็ตัดสินใจแทนฉันเอง!”
ชีวิตของซูจือ ต้องให้ซูจือเป็นคนกำหนดเอง!
กู้เหยียนหัวเราะเบา ๆ ก้าวเข้าไปประชิดทีละก้าว จนเธอติดอยู่ระหว่างโซฟากับตัวเขา จ้องเขม็งเข้าไปในดวงตาของเธอ “ดังนั้น เรื่องแต่งงานกับผม คุณเองก็ไม่โกรธใช่ไหม?”
ซูจือ: ?
คนคนนี้ทำไมถึงจับผิดถ้อยคำขนาดนี้?
“ประเด็นมันคือเรื่องนี้หรือไง?” เธอโต้กลับอย่างหงุดหงิด
“ทำไมจะไม่ใช่เรื่องนี้ล่ะ?” เขาถามกลับ รอยยิ้มในดวงตาซ่อนไว้ไม่อยู่เลย