กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ความโกรธพุ่งวูบขึ้นมาจุกที่อกในชั่วพริบตา ซูจือสะบัดผ้าห่มออก เท้าเปล่าเหยียบลงบนพื้นเย็นเฉียบ กัดฟันกรอด
“ดีนะกู้เหยียน กลับประเทศมาก็ไม่บอกไม่กล่าว ยังจะหันไปรับปากแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์อีก แถมไม่ยอมบอกฉันสักคำ!”
วางสายแล้ว เธอยังไม่ทันหวีผมด้วยซ้ำ คว้าเสื้อโค้ตสีดำมาคลุมชุดนอนผ้าไหมไว้หลวม ๆ ใส่แว่นกันแดด สวมรองเท้าบูตหนัง หยิบกุญแจรถแล้ววิ่งพรวดออกไปข้างนอก
เหยียบคันเร่งจนสุดตลอดทาง รถสปอร์ตสีแดงพุ่งเป็นสายฟ้าแลบฉีกผ่านถนน ทำให้คนเดินถนนต่างพากันหันมามอง
20 นาทีต่อมา รถสไลด์ท้ายอย่างสวยงามแล้วจอดนิ่งอยู่หน้าตึกเครือบริษัทตระกูลกู้