เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 315 ปิงหลี... สำรวมหน่อย...
“สวัสดีครับคุณน้า!” คนแรกที่เอ่ยปากคือฉีจิ่งหาน ทันทีที่พูดจบก็ทำเอาผู้กำกับสะดุ้งโหยง
“ไอ้บ้า! เรียกพี่สิ!” จ้าวเฉินไป๋ยังนับว่าเป็นคนที่รู้จักสังเกตสถานการณ์ที่สุดในกลุ่ม พอเห็นสีหน้าของซูจิ่นแข็งค้างไปในพริบตา ก็รีบช่วยไกล่เกลี่ยทันที เพราะกลัวว่านักกีฬา KPL ของทีมจะถูกกลั่นแกล้งบนโลกออนไลน์เพราะเรื่องนี้
แม้จ้าวเฉินไป๋จะพูดเช่นนั้น ฉีจิ่งหานก็ยังทำหน้ามึนงงแล้วพูดต่อว่า “ผมเรียกเทพธิดาควีนว่าพี่หลีอยู่แล้ว แบบนี้ก็เรียกผิดรุ่นไม่ใช่เหรอ?”
ซ่งซิงหมิงยกมือขึ้นปิดปากเขาทันที ใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น “เขากำลังเล่นมุกเพี้ยน ๆ กันอยู่ ทุกคนอย่าไปสนใจเขาเลย”
แม้ซูจิ่นจะไม่ได้พูดอะไร แต่ดูจากสีหน้าแล้วเห็นได้ชัดว่าเธอค่อนข้างไม่พอใจ
แม้ฉีจิ่งหานจะอายุน้อยจริง ๆ และซูจิ่นก็มีอายุไล่เลี่ยกับพ่อแม่ของเขา การเรียกคุณน้าจึงไม่ใช่เรื่องผิดในสายตาคนทั่วไป แต่ซูจิ่นเป็นดาราหญิงที่อ่อนไหวกับเรื่องอายุเป็นพิเศษ เธอจะโกรธก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
หลังจากเหตุการณ์เล็ก ๆ ที่สนามบิน ทุกคนก็ขึ้นเครื่องพร้อมกัน เตรียมออกเดินทางไปยังเมืองลั่วไห่
เซี่ยปิงหลีเคยไปเมืองลั่วไห่มาแล้ว จึงไม่ได้แสดงความตื่นเต้นมากนัก ส่วนจ้าวเฉินหนานที่ไม่ได้นั่งติดกับเซี่ยหลิงเฉิน แต่ต้องนั่งอยู่กับจ้าวเฉินไป๋กลับทำหน้าบึ้งตลอดเวลา ออร่ารอบตัวน่ากลัวจนชวนให้คนหวาดผวา