ตอนที่ 314 แบบนี้ไม่เรียกว่ารายการหาคู่ได้ยังไง?

ตอนที่ 314 แบบนี้ไม่เรียกว่ารายการหาคู่ได้ยังไง?

“พวกนายทำลับ ๆ ล่อ ๆ อะไรกัน?” จ้าวเฉินไป๋เอ่ยเสียงเบา พลางสังเกตความเคลื่อนไหวรอบข้าง “ตกใจแทบตาย…”

ลู่เจินชี้ไปทางห้องครัวชั้นล่าง พลางลดเสียงลงเช่นกัน “ฉันจะไปขโมยเนื้อมาให้พี่หลี่เจี่ยกินหน่อย”

จ้าวเฉินไป๋ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะคิดตรงกันโดยไม่ได้นัดหมาย จึงหันไปมองอันหมิงอีกครั้ง “นายก็ด้วยเหรอ?”

อันหมิงพยักหน้า รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปาก ขณะที่กำลังจะพูดแซวสักสองประโยค ประตูห้องด้านข้างก็เปิดออกกะทันหันจนวิญญาณของทั้งสามแทบหลุดออกจากร่าง

ประตูห้องเปิดออก ฟู่จิ่งเฉินเดินออกมาจากด้านใน สายตาของพวกเขาสบกัน ต่างฝ่ายต่างเริ่มคาดเดาอะไรบางอย่างได้ราง ๆ

“นายก็ออกมาช่วยพี่หลี่เจี่ยขโมยเนื้อเหมือนกันเหรอ?” จ้าวเฉินไป๋ถามเสียงเบา ไม่คิดเลยว่าพวกเขาหลายคนจะเข้าขากันดีขนาดนี้

ฟู่จิ่งเฉินพยักหน้า ไม่นานทั้งหลายก็วางแผนปฏิบัติการ “ขโมยเนื้อ” กันอย่างละเอียด อันหมิงถือปีกไก่โค้ก จ้าวเฉินไป๋ถือเนื้อวัวตุ๋นซีอิ๊ว ลู่เจินถือซี่โครงหมูผัดแห้ง ส่วนฟู่จิ่งเฉินทำหน้าที่เฝ้าระวัง สำหรับไก่ผัดพริกแห้งที่เหลือจากมื้อเย็นนั้น วันนี้ทำเผ็ดเกินไป กัปตันทีมของพวกเขาคงกินเผ็ดขนาดนี้ไม่ไหว จึงไม่ได้หยิบมา

ฟู่จิ่งเฉินยืนอยู่ในห้องรับแขกพลางมองขึ้นไปชั้นบน ทันใดนั้นก็เห็นประตูห้องหนึ่งบนชั้นสองเปิดออก จากมุมนี้เขามองเห็นเพียงว่ามีคนเดินออกมา แต่เห็นไม่ชัดว่าเป็นใคร เพื่อความปลอดภัย เขาจึงรีบไปแจ้งข่าวกับจ้าวเฉินไป๋และอีกสองคน