เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 293 ฟังไม่เข้าใจ อยากจูบ
หลังจบรอบแบ่งกลุ่มช่วงแรกของการแข่งขันฤดูใบไม้ผลิ ทุกคนมีเวลาพักและปรับสภาพอยู่ช่วงหนึ่ง แต่เพราะอันดับการแข่งขันทำให้ทีม SY ตกไปอยู่กลุ่ม B บรรยากาศทั่วทั้งสโมสรจึงค่อนข้างอึมครึม
แม้ช่วงนี้จะจัดไว้ให้นักกีฬาของแต่ละสโมสรได้พักหายใจและปรับสภาพ แต่เซี่ยปิงหลีกลับไม่มีอารมณ์จะพักเลยสักนิด แม้อยู่ที่ฐานทีมก็ยังไม่พูดไม่จา นั่งเล่นแมตช์จัดอันดับระดับสูงสุดอยู่คนเดียวตรงมุมห้องรับแขก
เพราะการแข่งขันทำให้ฤดูกาลนี้เธอแทบไม่ได้ไต่แรงก์ คะแนนระยะสูงสุดจึงยังค้างอยู่ที่ 2,000 คะแนน สำหรับนักกีฬาอาชีพอย่างเธอ คะแนนนี้ถือว่าค่อนข้างต่ำ
สำหรับผู้เล่นป่าระดับเลิศล้ำของวงการอย่างเซี่ยปิงหลี การขึ้นอันดับหนึ่งโหมดระยะสูงสุดย่อมเป็นเรื่องง่ายดาย เธอไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะต้องมาทรมานอยู่ที่ 2,000 คะแนน
“แครี่! แครี่อย่าแจกแล้ว! ตัวบางอย่างนายจะพุ่งไปข้างหน้าขนาดนั้นทำไม? รีบไปเกิดใหม่หรือไง?”
“พวกนายสามคนเลิกแย่งมอนสเตอร์ป่าตัวเล็กของฉันได้ไหม? ฉันไม่ใช่แค่ต้องระวังอีกฝ่ายบุกแย่งป่า ยังต้องระวังพวกนายสามคนด้วย!”
“แย่งตำแหน่งไปแล้วเล่นดี ๆ ไม่ได้หรือไง? นายเล่นเทพสายฟ้าเหินได้พิลึกกว่านี้อีกไหม พี่น้อง?”
“ตั้งรับป้องกันฐานสิ! อย่าดันต่อแล้ว! กลับมาตั้งรับป้องกันฐานเดี๋ยวนี้!”