ตอนที่ 263 ตัดหน้าตานี้ออกไป เธอยังชอบอะไรในตัวฉัน?

ตอนที่ 263 ตัดหน้าตานี้ออกไป เธอยังชอบอะไรในตัวฉัน?

“แม่?” ลู่เจินลูบหน้าผากตัวเอง พลางมองไปทางแม่ด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ

เพราะในสายตาของลู่เจิน แม่ของเขาเป็นภาพลักษณ์ของสาวงามผู้อ่อนโยนมาโดยตลอด

เวินอี้โหรวสมกับชื่อของเธอ คำว่าอ่อนโยนราวกับถูกสร้างมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ ไม่ต้องพูดถึงการตบหน้าผากเขาเต็มแรงเหมือนวันนี้เลย แม้แต่ตอนที่แม่พูดเสียงดัง ลู่เจินก็แทบไม่เคยเห็น

“เจินเจิน...” น้ำเสียงของเวินอี้โหรวกลับมาอ่อนโยนเหมือนเช่นเคย แววตายังคงเปี่ยมด้วยความรักดังเดิม “เธอยังจำได้ไหม ตอนที่เธอบอกว่าจะไปเป็นนักกีฬาอาชีพ แล้วโดนพ่อเธอต่อยตีจนยับ?”

ลู่เจินพยักหน้า “จำได้ ตีจนก้นผมนั่งไม่ได้ไปสามวัน”

เขาย่อมไม่มีทางลืม ตอนนั้นเพื่อหนีออกมาเป็นนักกีฬาอาชีพ เขาต้องประชันไหวพริบกับพ่อบังเกิดเกล้า ทั้งหนีออกจากบ้านและใช้ทุกวิถีทางที่คิดได้

จนถึงตอนนี้ เขายังคว้าแชมป์ที่เป็นของตัวเองไม่ได้ก็ต้องเลิกแข่งขันแล้ว จะไม่รู้สึกเสียดายได้อย่างไร

เวินอี้โหรวลูบสิ่งของที่ระลึกซึ่งเพิ่งจัดเก็บไว้ในมือเบา ๆ ดวงตาแดงก่ำเป็นประกายด้วยหยาดน้ำตา เธอพยายามสะกดกลั้นตัวเองอย่างสุดกำลัง ไม่ให้น้ำตาหยดลงมา ทว่าที่มุมปากกลับมีรอยยิ้มประดับอยู่ “จริง ๆ แล้วหลังจากเธอออกจากบ้านไป พ่อเธอดูการแข่งขันทุกเกม ถึงเขาจะดูไม่เข้าใจก็ตาม แต่พอได้ยินพิธีกรประกาศชื่อเธอ เขาก็ตื่นเต้นไปด้วยทุกครั้ง เธอชนะเขาก็ดีใจ เธอแพ้เขาก็เศร้าอยู่นาน...”