กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 262 โอเค พายุลมวสันต์ถูกพัดสลายเร็วขนาดนี้เลยเหรอ
“ถอย ๆ ๆ! อย่าเพิ่งสู้ อย่าเพิ่งสู้! สะสมทรัพยากรก่อน สะสมทรัพยากรก่อน! ทรัพยากรในเกมต่างกันมากเกินไปแล้ว…” ฉีจิ่งหานขมวดคิ้วแทบจะเป็นปม รีบควบคุมเกมให้ทีม
โค้ชที่อยู่ข้าง ๆ มองเห็นความลนลานที่วาบผ่านใบหน้าของเขาเช่นกัน จึงแอบถอนหายใจเงียบ ๆ
เขายอมรับในพรสวรรค์ของฉีจิ่งหาน แต่ในด้านจิตใจนั้น ยังต้องขัดเกลาอีกสักหน่อย
หนทางยังยากลำบากและอีกยาวไกล…
ยิ่งการแข่งขันดำเนินไปช่วงท้ายมากเท่าไร ความได้เปรียบด้านการจัดทีมของ SY ก็ยิ่งเด่นชัดขึ้นเท่านั้น ดูมีท่าทีราวกับไม่มีใครหยุดยั้งได้ เกมการแข่งขันเพิ่งดำเนินมาถึงนาทีที่ 15 พวกเขาก็ปิดกั้น TTG ไว้ในพื้นที่สูงได้แล้ว
“เย่ซิงเปิดไฟต์ด้วยวาบเดียวได้ไหม?” เซี่ยปิงหลีสังเกตสถานการณ์ ขณะที่ SY เพิ่งจัดการราชันอสูรเงาลงได้ พวกเขาจึงคิดจะอาศัยบัฟราชันอสูรรีบเปิดทีมไฟต์ปิดเกม “ถ้าเปิดได้ก็จบในระลอกเดียว”
เย่ซิงถูกเรียกกะทันหันจนแอบประหลาดใจเล็กน้อย เพราะผลงานของเขาตลอดสองฤดูกาลนี้ไม่ได้นับว่าดีนัก แต่ในเมื่อกัปตันของทีมเชื่อมั่นในตัวเขาขนาดนี้ เขาก็ไม่อยากทำให้เธอผิดหวัง “เปิดได้ เปิดได้ ดูตำแหน่งฉันไว้! ฉันจะเตะให้ครบห้าคน!”