กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 244 ยังไม่เคยลองเลย ในห้องทำงาน
เพราะพวกเขาอยู่บนถนนใหญ่ เซี่ยปิงหลีจึงดูตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งเมื่อครู่เพิ่งประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เล็กน้อยมา จู่ ๆ เซียวโม่อวี่ก็จูบเธอแบบนี้ เธอย่อมตั้งตัวไม่ทัน
เธอสัมผัสได้ว่าจูบของชายหนุ่มรุนแรงขึ้นเล็กน้อย ไม่เหมือนทุกครั้งที่ยังมีการหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง ราวกับเขาตั้งใจจะกินเธอเข้าไปทั้งตัว
เซียวโม่อวี่อาศัยจังหวะนั้นคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ ก่อนสตาร์ตรถแล้วขับออกไปต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“สวี่เยว่เวยมาด้วยกับเธอเหรอ?” เซียวโม่อวี่เอ่ยถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน บนใบหน้าแทบไม่มีอารมณ์ใด เพียงถามขึ้นมาลอย ๆ
“อืม พอส่งฉันให้ถึงมือเธอ เธอก็เลิกงานแล้ว” เซี่ยปิงหลีตอบพลางมองทิวทัศน์นอกหน้าต่าง ในฐานะหญิงสาวจากทางใต้ เธอยังค่อนข้างตื่นตาตื่นใจกับทิวทัศน์หิมะ จึงอดไม่ได้ที่จะมองให้นานขึ้นอีกสักหน่อย
“มีคนคอยดูแลเธอ ฉันก็วางใจขึ้นหน่อย” เซียวโม่อวี่ขับรถอย่างคล่องแคล่วพลางพูดต่อ “ตั๋วเครื่องบินขากลับจองแล้วหรือยัง?”
“เครื่องบินพรุ่งนี้ตอนค่ำ” เซี่ยปิงหลีเบ้ปาก เห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยอยากกลับเร็วขนาดนี้ แต่ก็ยังฝืนยิ้มออกมา “เรายังอยู่ด้วยกันหวาน ๆ ได้อีกตั้งยี่สิบกว่าชั่วโมง~”
เธอกลอกตาไปมา ราวกับจู่ ๆ นึกอะไรขึ้นได้ ก่อนขมวดคิ้วแน่นอีกครั้ง “พรุ่งนี้นายยังต้องไปทำงานใช่ไหม?”