กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 218 แอบดูอยู่ ก็ทำตัวเงียบ ๆ หน่อย~
“ลุยสิ! จะกลัวอะไร?” จ้าวเฉินไป๋มองเย่ซิงที่เมื่อวานยังประกาศอย่างฮึกเหิมว่าจะมีคู่ แต่วันนี้กลับเอาแต่ลังเลไม่กล้าเดินเข้าไปหาใคร ท่าทางราวกับเจ็บใจที่เหล็กไม่ยอมกลายเป็นเหล็กกล้า “ผู้ชายต้องรุกหน่อย เข้าใจไหม? จะรอให้ผู้หญิงมาหานายเองหรือไง? ถูกใจคนไหนก็ลงมือเลยสิ!”
“ถ้าเกิดทำอีกฝ่ายตกใจล่ะ… ไม่งั้นช่างมันเถอะ… พรหมลิขิตฟ้าลิขิต!” เย่ซิงบิดตัวไปมาอยู่กับที่ด้วยความประหม่า จนใบหูเริ่มแดงขึ้นมาแล้ว
ต่งเหวินเยวียนซึ่งเป็น “คนในครอบครัว” ของจ้าวเฉินไป๋นั่งอยู่ข้างเขา เธอแกว่งแก้วไวน์แดงในมืออย่างเกียจคร้าน ก่อนจะเอนตัวพิงแขนของจ้าวเฉินไป๋ราวกับแมว แล้วเอ่ยแซวด้วยรอยยิ้ม “นายยังเป็นผู้ชายอยู่หรือเปล่าเนี่ย~”
“ฉันเขินนี่นา~” เย่ซิงกะพริบตาใส่ทั้งสองคนอย่างแสร้งทำเป็นเหนียมอาย ทำท่าราวกับสาวพรหมจรรย์ “ฉันยังเป็นหนุ่มน้อยขี้อายไร้เดียงสาอยู่นะ~”
เซี่ยปิงหลีก็พลอยเติมเชื้อไฟอยู่ข้าง ๆ เธอแกว่งช่อดอกไม้เจ้าสาวที่เพิ่งแย่งมาได้อย่างยโส ก่อนจะแนบตัวกับเซียวโม่อวี่ข้างกายอย่างออดอ้อน “ดูท่าคงไม่ต้องใช้ป้ายแบนเนอร์แล้วล่ะ~”
เย่ซิงมองคู่รักหนุ่มสาวสองคู่ที่นั่งขนาบเขาอยู่ทั้งซ้ายและขวา ความรู้สึกขมขื่นพลันถาโถมขึ้นมา เขาตบโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืน “แม่งเอ๊ย! เป็นไงเป็นกัน!”
พูดจบเขาก็เดินดุ่ม ๆ ไปทางกลุ่มเพื่อนเจ้าสาวทั้งสามคนด้วยท่าทางราวกับกำลังจะสละชีพเพื่อความยุติธรรม แผ่นหลังดูโศกศัลย์ไม่น้อย